Historia prawa jazdy w Polsce

Historia prawa jazdy w Polsce Pierwsze prawo jazdy zostało wydane we Francji, uprawniające jego posiadacza do bezkarnego poruszania się po Paryżu. To wydarzenie było przełomem w Europie. Jakiś czas później, dokładnie w 1826 roku wydano dekret o prawach panujących na drodze. Jednak kodeks drogowy, jako zbiór wcześniej wspomnianych praw został utworzony niemal sto lat później. Pierwsze znaki drogowe zostały sprowadzone na teren Polski w 1908 roku. Było ich dokładnie pięć w największych Polskich miastach. Nie dotyczyły jeszcze kodeksu drogowego, ale przestrzegały o pewnych prawach drogowych. Prawa jazdy na terenie Polski zaczęły być wydawane w 1918. Jeszcze tego samego roku powołano specjalną komisję egzaminacyjną, która zajmowała się testowaniem kandydatów na kierowców. Taka komisja składała się głównie z fanatyków samochodów, wojskowych, a czasem zawodników biorących udział w wyścigach. Pierwsze prawa jazdy były zielonymi książeczkami. Zawierały podstawowe dane swojego posiadacza, datę wydania dokumentu oraz pewne prawa spisane przez komisję egzaminacyjną.

Kategoria: Prawo jazdy. Tagi: , ,

Umiejętności które mogą pomóc w korzystaniu z prawa jazdy.

Umiejętności które mogą pomóc w korzystaniu z prawa jazdy. Prowadzenie samochodu często wymaga umiejętności technicznych. Każdy kierowca powinien wiedzieć jak zmienić koło w swoim samochodzie, nalać płynu do spryskiwacza, zmienić olej i jeszcze parę podobnych zagadnień. Te czynności często sprawiają problem płci pięknej pomimo że znajomość wielu tych czynności jest wymagana przynajmniej teoretycznie podczas zaliczenia egzaminu na prawo jazdy. Wielu kierowców jednak radzi sobie dobrze z tymi problemami a nawet robi wiele innych napraw w samochodzie ,które to wykraczają znacznie poza podstawową wiedzę a graniczą z umiejętnościami wykwalifikowanego mechanika. Są również czynności ,które nabywamy podczas pierwszych stłuczek lub wypadków takie jak włączenie świateł awaryjnych powiadomienie policji , ustawienie trójkąta na jezdni. Jedną jeszcze bardzo ważną cechą charakteryzującą cechą dobrego kierowcy jest umiejętność wsłuchiwania się we własny samochód. Chodzi o to by zwracać baczną uwagę na kontrolki na tablicy rozdzielczej. Tam sygnalizowany jest np. brak oleju, nagrzanie silnika, brak paliwa. Oprócz tego doświadczony kierowca po odgłosie silnika jest w stanie rozpoznać że jest coś nie tak. W dzisiejszych czasach posiadanie prawa jazdy jest niemal koniecznością. Co prawda nie wszyscy dorośli ludzie posiadają uprawnienia do prowadzenia pojazdów ale należą oni do zdecydowanej mniejszości. Nieposiadanie prawa jazdy u tego rodzaju ludzi wiąże się najczęściej z problemami natury zdrowotnej. Ludzie z upośledzeniami umysłowymi, ludzie ż chorobami wzroku lub osoby zażywające pewnego rodzaju leki należą do tej grupy. Ogólnie jednak można stwierdzić że posiadanie prawa jazdy dla normalnego człowieka jest w dzisiejszych czasach koniecznością. Wiadomo np. że w dużych miastach ludzie używają swoich pojazdów aby dostać się do pracy, odwozić dzieci do szkoły, załatwiać sprawy urzędowe lub przemieszczać się pomiędzy sklepami podczas zakupów. Załatwianie tego rodzaju spraw jest bardzo czasochłonne i przy użyciu środków komunikacji miejskiej stanowić może nie lada problem. Pomijając te aspekty samochód może zostać wykorzystany do odbywania podróży międzymiejskich gdzie odbycie jej środkami komunikacji takimi jak pociągi lub autobusy może być kłopotliwe i bardzo czasochłonne. Jednym jeszcze dodatkowym zastosowaniem własnego transportu jest dostarczanie do własnego domu pewnych towarów o dużych gabarytach, choć wiele sklepów meblowych lub budowlanych w obecnej dobie dostarcza produkty własnym transportem do domu klienta lecz przy większych odległościach jest to odpłatne.

Egzamin teoretyczny i praktyczny

Egzamin teoretyczny i praktyczny Po ukończeniu kursów egzamin teoretyczny jest pierwszym sprawdzeniem wiedzy o ruchu drogowym. Zdający powinien go zaliczyć przed przystąpieniem do praktyki. Na ten egzamin składają się osiemnaście pytań testowych wielokrotnej odpowiedzi, czyli w każdym pytaniu można zaznaczyć nie tylko jedną, ale także więcej poprawnych możliwości. Pominięcie chociaż jednej dobrej lub zaznaczenie niepoprawnej odpowiedzi uznaje się za błąd. W takim przypadku za dane zadanie dostaje się zero punktów. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w specjalnej sali komputerowej, w której panuje idealna cisza. Nic nie powinno rozpraszać zdających. Przy monitorze powinien znajdować się specjalny dżojstik, który umożliwi poruszanie się po programie i zaznaczanie poprawnych odpowiedzi. Wynik z egzaminu zdający poznaje od razu. Po wciśnięciu przycisku „koniec” na monitorze wyświetla się informacja o rezultacie. Pozytywny wynik egzaminu jest ważny przez sześć miesięcy co oznacza, że w ciągu pół roku zdający powinien przystąpić do praktyki. Warunkiem przystąpienia do egzaminu praktycznego jest zaliczony test teoretyczny z ważną datą (pół roku). Pierwszą częścią egzaminu jest plac manewrowy, gdzie zdający powinien wykonać kilka czynności. Po pierwsze kursant powinien pokazać, że zna technicznie samochód. Po drugie: ruszanie do przodu i do tyłu po łuki. Najechanie na linię bądź potrącenie pachołka jest równoznaczne z zakończeniem egzaminu o wyniku negatywnym. Trzecim zadaniem jest wjechanie na wzniesienie i ruszanie za pomocą hamulca ręcznego. Drugą częścią egzaminu jest poruszanie się w ruchu miejskim. Zdający powinien pozytywnie zaliczyć każdy z odnośników zadań określonych prawem egzaminacyjnym. Na każde z nich ma dwie próby. Podwójny negatywny wynik skutkuje przerwaniem egzaminu. Czas na wykonanie wszystkich czynności wynosi czterdzieści minut, ale od tego także jest wyjątek. Egzaminator może zakończyć egzamin po 25 minutach, jeżeli zdający zaliczy wszystkie wytyczone zadania. Z wynikiem pozytywnym kierowca powinien udać się do miejscowego urzędu, gdzie ma możliwość wyrobienia sobie dokumentu, upoważniającego go do prawnego jeżdżenia samochodem.